در شجاعت شیر ربانیستی
در مروت خود که داند کیستی؟ (مولوی)
میلاد با سعادت حضرت علی علیه السلام ، امیر المومنین را به صاحت مقدس مولایمان ، حضرت مهدی (عج) ، و به شما بنده پاک و با ایمان خداوند تبریک میگویم.

حضرت علی علیه السلام چهارمین پسر حضرت ابوطالب (یعنی بعد از طالب و عقیل و جعفر) است که ۲۳ سال قبل از مصادف با ۱۳ رجب در روز جمعه چشم به جهان گشود.محل تولد این امام همام را در کعبه نوشته اند.
مادر امام ، فاطمه دختر اسد بن هاشم بن عبد مناف بود.حضرت علی علیه السلام تا ۶ سالگی خانه پدر بود ، از آن سال به بعد به علت خشکسالی در مکه ، زندگی ابوطالب دچار سختی شد و این کار هم حکمتی داشت ، زیرا همین امر موجب شد که حضرت در مکتب رسالت و در آغوش پر مهر پیامبر قرار گیرد.حضرت علی علیه السلام در سایه تربیت پیامبر گرامی اسلام هرگز در سراسر عمر خود در مقابل بتها تواضع نکرد و از بین مردان نخستین کسی بود که به پیامبری رسول مکرم اسلام ایمان آورد.زیرا در حدود ۷ سال با پیغمبر و در خانه رسول خدا زندگی کرد تا بعثت رسول اکرم پیش آمد.حضرت علی رسالت پیامبر را از دل و جان پذیرفت.
سیمای علی علیه السلام در قرآن کریم:
بیش از صد مورد ، بر حسب مدارک قابل قبول ، آیاتی در قرآن موجود است که درباره امام علی علیه السلام نازل شده است. در اینجا چند آیه را که در باره امیر المومنین نازل شده است نقل می کنیم:
۱-سوره مبارکه سجده -آیه شریفه ۱۹-آیا پس کسی که مومن باشد مانند کسی است که فاسق باشد (چنین نیست) اینان یکسان نیستند.
۲-سوره مبارکه رعد - آیه شریفه ۹-جز این نیست که بیم دهنده ای و از برای هر قومی راهنمایی است.
۳-سوره مبارکه مائده -آیه شریفه ۶۱-جز این نیست که ولی شما خداست و رسولش و آنان که بر پا می دارند نماز را و زکات را وقتی که در رکوع اند می دهند.
از سخنان علی علیه السلام:
۱-جهاد و مبارزه دری از درهای بهشت است که خداوند به روی دوستان خویش گشوده است .جهاد لباس تقوا و زره محکم و نگهبان و سپر مستحکم خداوند است. کسی که از جهاد روی بگرداند خداوند لباس ذلت و خواری بر او می پوشاند و او را در گرفتاری و بلا غوطه ور می سازد و زبون و حقیر و بیچاره اش می کند.رحمت خدا از دلش بیرون می رود و بی خرد می شود . با ضایع کردن جهاد از حق دور شده و به ذلت دچار می گردد و از عدالت و انصاف محروم میشود.
۲-در دگرگونی اوضاع ، حقیقت و گوهر اشخاص معلوم می گردد.
۳-هر روزی که در آن نافرمانی خدا نشود ، آن روز عید است.
(از نهج البلاغه)




